ฝิ่น (OPIUM)

ฝิ่น (OPIUM) ลักษณะทั่วไป ต้นฝิ่นเป็นไม้ล้มลุก นิยมนำมาปลูกกันทางภาคเหนือของเมืองไทย (จัดเป็นสิ่งเสพติดให้โทษจำพวก ๒ ตราพระราชบัญญัติสารเสพติดให้โทษ พุทธศักราช๒๕๒๒) เนื้อฝิ่นได้มาจากยางที่กรีดจากผล (กระเปาะ) ฝิ่นมีสีน้ำตาล กลิ่นเหม็นเขียว รสขม เรียกว่าฝิ่นดิบ รวมทั้งแม้นำฝิ่นดิบมาต้ม ต้มหรือหมัก จะได้ฝิ่นที่มีสีน้ำตาลไหม้คละเคล้าดำ มีรสขมเฉพาะบุคคล เรียกวาฝิ่นสุก ทั้งยังฝิ่นดิบและก็ฝิ่นสุก มีฤทธิ์สำหรับเพื่อการ กดระบบประสาท
อาการผู้เสพฝิ่น มีลักษณะจิตใจเลื่อนลอย ซึม ง่วงหงาวหาวนอน พูดจาวกวน ร่าเริงแจ่มใส แล้วก็การตัดสินใจช้าคนที่เสพฝิ่นต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน สุขภาพเกี่ยวกับร่างกายจะย่ำแย่ ตัวซีดเผือดเหลือง ผอมบาง ดวงตาใจลอย ริมฝีปากเขียวคล้ำ อ่อนล้าง่าย เศร้าหมอง ง่วงงุนเหลาง่วงเหงาหาวนอน ขี้เกียจ อารมณ์ผันแปรง่าย พูดจาไม่อยู่กับร่องกับรอย จำอะไรไม่ค่อยได้ ชีพจรเต้นช้า ไม่มีสติ และก็ถ้ามิได้เสพฝิ่นเมื่อถึงเวลาจะมีลักษณะอาการรำคาญ ไม่พอใจง่าย บางรายมีลักษณะอาการอ่อนแรงเหนื่อย ดิ้นดิ้นรน น้ำมูกร้องไห้ ม่านตาขยายไม่ดีเหมือนปกติ ปวดตามกล้ามเนื้อตามกระดูก ปวดบิดในท้องอย่างหนัก อ้วก หายใจติดขัด บางทีอาจชักแล้วก็สลบได้

By view

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *